7 - تضرب - تاء حرف مضارع ، ضمّه علامت رفع ، و در اين صيغه ضمير " انت " مستتر است به استتار واجب تا فاعلش بوده باشد ، يعنى هيچگاه اين صيغه از ضمير انت خالى نميشود ، چنانچه در معنى آن ميگوئى : زدى تو ، بر خلاف ضرب و ضربت و يضرب و تضرب كه استتار ضمير در آنها جائز است ، يعنى اگر اسمى از فاعل پيش از فعل مذكور باشد ، پس ضميرى در آنها هست كه به آن اسم راجع مىشود ، ولى اگر مذكور نباشد و فاعل پس از فعل واقع شود ضميرى در آنها نيست ، چنانچه در ضرب بيان شد . 8 - تضربان - تاء حرف مضارع ، الف علامت تثنيه و ضمير فاعل ، و نون مكسور علامت رفع است . 9 - تضربون - تاء حرف مضارع ، واو علامت جمع مذكر و ضمير فاعل ، و نون مفتوح علامت رفع است . 10 - تضربين - تاء حرف مضارع ، ياء علامت مفرد مؤنث حاضر و ضمير فاعل ، و نون مفتوح علامت رفع است . 11 - تضربان - تاء حرف مضارع ، الف علامت تثنيه و ضمير فاعل ، و نون مكسور علامت رفع است . 12 - تضربن - تاء حرف مضارع ، و نون مفتوح علامت جمع مؤنث و ضمير فاعل است . 13 - اضرب - همزة حرف مضارع ، ضمّه علامت رفع ، و در اين صيغه ضمير انا مستتر است به استتار واجب مانند انت كه در تضرب صيغه هفتم مستتر است .